Last chance

คำนี้คงได้ยินกันบ่อยๆ ผมคนนึงละที่ชอบประโยคนี้จริงๆ ครับ "ท้อได้แต่อย่าถอย"

คนเราย่อมมีที่บางครั้งรู้สึกได้ถึงความท้อใจเหนื่อยใจ กับอะไรก็แล้วแต่ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องใด แต่ในตอนที่เราเริ่มรู้สึกท้อนั้น มักจะไม่ค่อยมองถึงสิ่งที่เป็นอยู่หรือปัญหาของมันที่แท้จริง มักจะจมไปกับความท้อใจนั้น แล้วสื่งนั้นแหละ มันจะทำให้เรายิ่งจมลึกลงไปสู่ในห้วงวังวลของความรู้สึกที่มาเป็น อารมณ์ล้วนๆ ทำอะไรก็ไม่มีกะจิตกะใจทำ เหมือนมีออร่าสีดำอยู่รอบตัว 555 

ที่มา update blog นี้ก็ไม่มีอะไรหรอกครับ จริงๆแล้วผมเองเนี่ยแหละครับกำลังรู้สึกอย่างที่ว่า ทั้งท้อทั้งเหนื่อย เฮ้อ...

แต่ก็อย่างที่ว่าครับท้อแล้วอย่าถอยตั้งใจทำต่อไปให้ดีที่สุด ทุกๆ ปัญหาย่อมมีทางออก หากหาทางออกไม่ได้จริงๆ ผมคงออกตรงที่เข้ามานั่นแหละ 555 

 ครับอยากบอกเพื่อน exteen ครับ ท้อได้แต่อย่าถอยครับ ประมาณเนี่ย ไม่รู้พิมอะไรละ มาบ่นให้คนที่หลงเข้ามาอ่านกันเล่นครับ ^ ^ 

 ยิ้มไว้โลกจะแตกก็ยิ้มไว้ ^ ^

สวัสดีครับ ไม่ได้เข้ามาเขียนซะนานเลยครับสำหรับ blog นี้ วันนี้พอดีติดอะไรได้นิดหน่อยครับเลยเข้ามาเขียนเล่นซะหน่อยกับ blog ที่คิดถึง blog นี้ครับ

 ที่ขึ้นชื่อเรื่องว่า "เหตุการณ์บ้านเมืองไม่สงบ" ก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษกับเหตุการณ์ ต่างๆนั้นหรอกนะครับ เพียงแต่ผมก็ไม่รู้ว่าตัวเองทำไรได้มั่งหนะครับ นอกจากมาออกความเห็นผ่าน blog ต่างๆ ของผมไปเรื่อยๆ ครับ 

ผมคิดว่าตอนนี้คนไทยทั้งประเทศส่วนใหญ่ ต้องการที่จะให้คนไทยรักกันเหมือนเดิมกลับมาช่วยฟื้นฟูประเทศไทยเราครับ เพราะว่าตอนนี้บ้านเมืองเราบอบช้ำมากเกินไปแล้วครับกับเหตุการณ์ต่างๆที่ผ่านเข้ามาอย่างต่าเนื่องไม่หยุดไม่หย่อน

หากถ้อยคนละ300ร้อยก้าว แล้วก็ยอมรับในเรื่องต่างๆ ของกันและกัน ไม่มีใครดีเลิศไปซะหมดหรอกครับ (ถอยคนละก้าวสองก้าวไม่น่าพอ)

เหตุการณ์เรื่องนี้จะจบอย่างไร ยังไม่มีใครรู้หรอกครับ ยังไงผมคนนึง ภาวนา ขอให้เหตุการณ์กลับมาเป็นปกติ คนไทยรักกันเหมือนเช่นเดิมหรืออาจจะดีกว่าเดิมเลยด้วยซ้ำครับ อย่างว่าแหละครับ ฟ้าหลังฝน สวยงามแน่ๆครับบ้านเมืองเราในอนาคต